Czy mieliście kiedyś okazję doświadczyć indyjskiego monsunu?
Niesie on ze sobą niesamowicie silną, ogłuszającą ulewę. Złapani przez taki deszcz, z pewnością przemokniemy do suchej nitki. Podobnie trudno uchronić się przed wyzwaniami i nieprzyjemnymi sytuacjami, jakie czekają na nas w świecie.
Poczucie spokoju, szczęścia i zadowolenia nie wynika z ich unikania, lecz jest skutkiem tego, w jaki sposób z nimi sobie radzimy, by wieść życie takie, jakiego pragniemy.
Aldous Huxley powiedział: „Doświadczenie to nie to, co się człowiekowi przydarza, lecz to, co człowiek z tym zrobi”. To w naszej reakcji zasadza się różnica. Jeśli w ogóle posiadamy coś tak cennego, co naprawdę jest w stanie całkowicie odmienić nasze życie, to będzie to wolna
wola. Sami jesteśmy autorami własnych życiowych historii. Mogą na nas spadać wyzwania i trudności, tak jak monsunowy deszcz pada na nasze głowy. Nie szukamy ich, nie prosimy się o nie. One się po prostu pojawiają. Musimy zdecydować, jak na nie reagować.
Poczucie szczęścia nie przychodzi do nas automatycznie. Od najmłodszych lat odbieramy metodyczne wykształcenie w różnych obszarach, ale zazwyczaj szczęśliwość do nich nie należy. To, jak wieść szczęśliwe życie, zintegrowane i w równowadze, jest jedną ze wspaniałych tajemnic życia ujawnionych w tej książce. Prowadzą do tego proste zasady, jakie każdy może zastosować, aby znaleźć poczucie zadowolenia.
Czy zdaje ci się odczuwać irytację lub frustrację? Czy wydaje ci się czasem, że życie nie układa się po twojej myśli? Czy masz czasem wrażenie, że jakaś istotna część twojego życia wymaga większej uwagi?
Jeśli odpowiedziałeś twierdząco na te pytania, a nawet na choćby jedno z nich, oznacza to, że prawdopodobnie w twoim życiu brakuje równowagi. Tajemnicą życia jest odnalezienie równowagi: nie za dużo, nie za mało.
Tak jak samochód utrzymuje się na czterech kołach, musimy zaprowadzić równowagę w czterech kluczowych obszarach naszego życia:
w naszym życiu osobistym, w tworzeniu związków, w życiu zawodowym oraz w uczestnictwie w życiu społecznym.
Równowaga na poziomie zewnętrznym jest niczym ustawienie geometrii kół. Chodzi o dostosowanie priorytetów w zależności od potrzeby
chwili i skupieniu się na tym konkretnym kole, które jest przesunięte względem wspólnej osi. Zdarza się czasami, że nasze życie zawodowe
potrzebuje większej uwagi niż życie osobiste. Próbowaliście kiedyś spędzać czas z kimś, kto ma jakiś deadline w pracy i musi zdążyć z projektem na czas?
To jest niewykonalne. Taki człowiek będzie w całości skupiony na tym, by nie zawalić terminu. Innym razem nasze życie osobiste okaże się ważniejsze niż wszystko inne.
Czy próbowaliście kiedyś poprosić parę, która właśnie planuje swój ślub, żeby została dłużej w pracy? To nie ma sensu, bo ludzie ci są pochłonięci planowaniem jednego
z najważniejszych dni w swoim życiu. Moi drodzy, musimy chcieć dostosowywać swoje priorytety, żeby utrzymać właściwą geometrię kół.
Jednak głębszy aspekt równowagi, jaki mamy w sobie, dotyczy naszego nastawienia i wartości, czym zajmiemy się w różnych częściach tej książki.
Nastawienie jest niczym powietrze w oponach.
Jeśli nie będziemiało odpowiedniego ciśnienia, możemy złapać gumę, co przeszkodzi nam w dotarciu do celu.
Dlatego też musimy odpowiednio nawigować wewnętrznymi aspektami równowagi. Zewnętrzne przymioty równowagi to dopasowanie i wyrównanie, wewnętrzne zaś to nastawienie i wartości.
W trakcie łapania zewnętrznej i wewnętrznej równowagi najważniejsze jest to, byśmy nigdy nie wypuszczali z rąk kierownicy, jaką jest nasza duchowość. Jeśli wszystkie koła będą odpowiednio wyrównane, ciśnienie powietrza w kołach będzie mieć odpowiednią wartość, ale nie będziemy dzierżyć w rękach kierownicy, to i tak nie dojedziemy tam, dokąd chcemy.
Budda powiedział: „Jak świeca nie świeci bez ognia, tak i człowiek nie może istnieć bez życia duchowego”. Duchowość, w dowolnej autentycznej formie czy szczerych praktykach, nadaje naszemu życiu cel i wyznacza kierunek, w jakim warto zmierzać. Czasami możemy czuć pustkę
albo zagubienie lub też doświadczyć kryzysu egzystencjalnego, gdy nam się zdaje, że nie wiemy, dokąd zmierza nasze życie.
To właśnie w tych chwilach musimy mocno trzymać duchową kierownicę i kontynuować podróż.
Na kierownicę składają się cztery części: praktyka duchowa (sādhanā, sadhana), towarzystwo (saṅga, sanga), charakter (sadācāra, sadaćara) oraz służenie Bogu i ludziom (sevā, sewa).
Gdy właściwie dbamy o wszystkie aspekty kierownicy, umożliwiają nam one poprowadze nie samochodu naszego życia w obranym kierunku.
Wybierzmy się tam razem.
Przedmowa do Sekrety pięknego życia. Gaur Gopal Das
